Mijn vader is diverse malen op zoektocht geweest naar eten, hij deed dat op de fiets en meestal richting Zoetermeer. Maar de boeren waren al zo verwend met goud en geld of een linnenuitzet in ruil voor eten, dat ze een hongerlijer zonder tegenprestatie de deur wezen. Mijn vader is zelfs een paar keer van de straat opgeraapt, omdat hij hongeroedeem had en gewoon niet meer verder kon.
In Den Haag was een heel groot spergebied, onder andere het Haagsche Bos (‘lanceerbasis V’) en het Malieveld. Daar moest je natuurlijk wegblijven. Pas in de jaren tachtig hebben wij gehoord dat mijn oudstre broer vrijwel iedere dag naar het Malieveld liep om de lege gamellen uit te likken. Hij vertelde dat hij dat mocht van de Duitse soldaten en ook wel dat hij met ze sprak. Mijn moeder kreeg 40 jaar na dato alsnog een plaatsvervangende hartverzakking.
Na de Bevrijding kwamen de drie kinderen weer terug uit Drenthe, dik en rond en gezond maar bijna niet te verstaan vanwege het dialect!
De foto is genomen van de Bevrijdingsfeesten, die bijna in iedere straat werden houden. Ik sta in het midden van de foto met mijn zus, zij in een tuinpakje en ik in een bloemenjurkje met bloemen uit de tuin. Mijn moeder had de kleding gemaakt en God weet waarvan, want we hadden al bijna niets meer. Op de foto zie je ook duidelijk de witte krijtstrepen die bedoeld waren voor allerlei spelletjes zoals zaklopen en dergelijke.
Op het poppenwagentje van mijn zus staat ‘ Dank aan het I.K.B.’ Die straatfeesten waren hartstikke leuk met ’s avonds dansen en later toen ik wat ouder was ging ik daar altijd naar toe.
Mijn moeder vertelde ook nog dat zij had geprobeerd om bloembollen klaar te maken op het oliestel. Het had heel lang geduurd voor het gaar was en uiteindelijk niet te (vr)eten! Maarja. Zij vertelde ook dat het heel angstig was als er een V I of II werd gelanceerd richting Engeland. Je moest maar afwachten waar de afzwaaier terechtkwam.
We zijn redelijk ongeschonden de oorlog doorgekomen, zonder het verliezen van familie of huis en haard. En altijd als ik Amerikaanse veteranen ontmoet, bedank ik ze mede namens mijn ouders voor de Bevrijding van ons land.
Lang leve de Vrijheid!
